Wreedheid is eigen aan de mens zegt men en geloof ik. Maar soms ben ik bang dat ik daar toch wel een grote hoeveelheid van in mij heb. Alhoewel, ik weet niet of je datgene wat ik echt graag eens zou willen doen of je dat louter wreedheid kan noemen. Ik verkies het woord empirie en misschien kan je het met een reusachtig eufemisme ‘wetenschap’ noemen. Ik zou graag eens iemand opensnijden. Niet zozeer om te weten hoe dat voelt maar eerder om te zien hoe het er daar vanbinnen uitziet. Natuurlijk wil ik geen levend mens opensnijden. Een lijk lijkt mij een veel beter proefpersoon. Maar geen lijk dat al te lang een lijk is, het zou tof zijn als het bloed nog niet allemaal gestold zou zijn.
Ik zou jou graag opensnijden. Waarschijnlijk slaat mijn hart dan ongelooflijk snel. Ik wil alles onderzoeken van je ogen tot je darmen van je kleine teen tot je hersenen en van je strottenhoofd tot je hart. Ik stel me nu voor dat ik je hart in mijn handen heb. Niets dan een spier die ervoor zorgt dat bloed naar overal gaat. Maar toch. Nu ik je hart in mijn handen heb stel ik me voor dat het klopt, dat het een levend kloppend hart is. En ik vraag me af is je hart zoals een vogeltje in mijn handen. Even niet opgelet, even niet goed nagedacht, één kneepje en het is dood?
> TXT van margot
0 Reacties tot “wreed”